|
 محمد جونم تولدت مبارک
چو گلها سراپا نشاط و شوری ، تولّدت مبارک ، تولّدت مبارک
بهار امیدی ، همه سروری، تولّدت مبارک ، تولّدت مبارک
گل من ! چشم دلم از تو روشن شکفتی زیباتر از گل به گلشن
نشستی ، چون لاله در باغ هستی ، تویی تو ، بهانه ی هستیِ من
دور ، از هر ، بلایِ ، خزانی بمانی ، با شور و نشاطِ جوانی بمانی
گل ، باشی ، که در جمع یاران نشینی ، در عالم ، به جز روی شادی نبینی
روییدنت را به تماشا نشسته بودم و جوانه زدنت را و تو در ناگهانی ترین نگاه،تناور شدی.
گل دادی وشکوفه های عشق سراپایت راپوشاند.ومن تنهاترین بودم بی یاور.
آمدی با یک بغل امید و عشق.
در بن بست خاطراتم بیتوته کردی و با سرانگشتانت به شیشه غبار گرفتهً قلبم تلنگر زدی.
و من تهی شدم از رویاهای شبانه.فریاد زدم،شاید هم گریه کردم از سر ذوق.
حالا حضور سبزت آرامشم می دهد.شکوفه های عشق را می بویم و آرام می گویم
دوستت دارم
وقتی مهتاب ازپیچک های باغچه ی امید بالا می رود،
تو در قلب من شکوفا می شود.
تویی که از هر گلی زیباتری.دیوانه وار دوستت دارم و
سالروز به گل نشستنت را با هزاران شاخه گل یاس و قلبی پر از عشق
شاد باش می گویم.
 تقدیم به محمد جونم
کسی که بیش ازهزاران هزارستاره ی کویری دوستت دارد : مهتاب
|
